© 2026 Kingspan Holdings (IRL) Limited, All Rights Reserved
De wereldbevolking groeit gestaag door, waardoor stedelijke gebieden steeds verder verdichten. In deze compacte context gaat daglicht snel verloren door smalle straten, hoge bebouwing en schaduwwerking. Tegelijk zorgen moderne energie-eisen voor dikkere gevels, waardoor dagkanten dieper worden en daglicht nog verder afneemt. Kingspan Insulations onderzoek naar toetreding van daglicht laat zien dat slankere, hoogwaardige wandopbouwen — mogelijk met Kooltherm en AlphaCore — helpen om waardevol daglicht te behouden, zelfs op het kleinste perceel.
Voor architecten en stedenbouwkundigen is daglicht zowel een ontwerpdoel als een beperking. Percelen zijn smal, omliggende hoogbouw werpt lange schaduwen en elke extra verdieping beïnvloedt hoeveel zonlicht de binnenruimte bereikt.
Tegelijkertijd zorgen strengere energieprestatie-eisen voor dikkere gevels en diepere dagkanten. De eisen rond energieprestatie worden in Vlaanderen onder meer bepaald door de EPB-regelgeving. Binnen deze regelgeving sturen isolatie-eisen de opbouw en dikte van de gebouwschil, wat indirect invloed heeft op daglichttoetreding. Zo ontstaat een paradox: gebouwen worden thermisch efficiënter, maar het ontbreekt vaak aan natuurlijk licht.
Wanneer de hoeveelheid daglicht afneemt, voelen ruimtes kleiner, koeler en minder uitnodigend aan. Dat beïnvloedt welzijn, productiviteit en de algehele kwaliteit van het gebouw. In mensgerichte architectuur telt letterlijk elke centimeter wanddikte.
In compacte stedelijke situaties komen meerdere daglichtbeperkende factoren samen:
Elk element vermindert de hoeveelheid daglicht die een ruimte binnenkomt. Samen kunnen ze de visuele én fysiologische voordelen van daglicht aanzienlijk beperken.
In internationale studies wordt vaak gewerkt met de Mean Daylight Factor (MDF). Deze maatstaf is vergelijkbaar met de Daglichtfactor (DF) en geeft inzicht in de gemiddelde hoeveelheid daglicht in een ruimte onder standaardcondities.
Binnen ontwerpstudies wordt hiervoor vaak gebruikgemaakt van referentiekaders zoals EN 17037. EN 17037 wordt in België regelmatig gebruikt als ontwerprichtlijn voor daglichtstudies.
Zelfs kleine verschillen in wanddiepte beïnvloeden de daglichtfactor, een belangrijke maatstaf voor de kwaliteit van daglicht. Enkele centimeters minder dagkantdiepte kunnen resulteren in zichtbaar lichtere ruimtes en beter visueel comfort.
Onafhankelijke daglichtsimulaties van Peutz tonen aan dat het verminderen van wanddikte de daglichtprestaties kan verbeteren met 2,6–13,9%, afhankelijk van de specifieke productvergelijking en raamconfiguratie. In dit onderzoek zijn Kooltherm- en AlphaCore-oplossingen vergeleken met gangbare alternatieven zoals EPS en minerale steenwol.
Dit bevestigt wat veel ontwerpers intuïtief aanvoelen: het optimaliseren van de gevelopbouw is een praktische en effectieve manier om daglicht in compacte stedelijke gebouwen te verbeteren.
Naarmate steden dichter bebouwd worden, is de uitdaging niet langer alleen het realiseren van energiezuinige gebouwen, maar ook het borgen dat ze comfortabel blijven met voldoende natuurlijk daglicht. Daglicht wordt in projecten vaak meegenomen binnen kwaliteitskaders en ontwerpstudies, eerder dan via één uniforme wettelijke rekenmethode. Daarnaast kan daglichttoetreding onderdeel zijn van de beoordeling binnen vergunningsprocedures, afhankelijk van het projecttype.
Door slimme materiaalkeuzes kunnen ontwerpers zowel prestatie als beleving realiseren.
Met slankere gevels en een doordacht ontwerp van de gebouwschil, zoals het gebruik van binnenhoven of lichtschachten, kunnen zelfs de meest compacte stedelijke gebouwen open, licht en verbonden met de buitenwereld aanvoelen.
Haal meer uit daglicht: ontdek de rol van gevelontwerp en bekijk het onderzoek van Kingspan Insulation. Vraag ze hier aan.
